Jeroen Weterings

Vroeger, in mijn ouderlijk huis in Breda, lagen ze vaak krom om mijn fratsen en droge humor. Ook in de klas probeerde ik de lachers vroeger op mijn hand te krijgen. En dat lukte aardig. Bij de eindmusical in groep 8 kreeg ik de rol van comedian toebedeeld. Een gevalletje “typecasting”?

Daarna werd het leven lange tijd een stuk serieuzer, maar het bleef het leuk om mensen aan het lachen te krijgen.
En ergens wilde ik daar ook best wat meer mee doen. Maar waar begin je? Ik keek al vaker naar tonpraters op tv. 

Humor is gewoon ontzettend belangrijk en lachen hartstikke gezond. Vanuit mijn beroepsachtergrond speel ik al veel met tekst en taal. En dat doe je uiteraard ook bij het tonpraten. Op een gegeven moment ontdekte ik het tonpraten van dichtbij, via een cursus die werd gegeven door Hans Verbaarschot. Hij heeft me vervolgens aangemoedigd om hier meer mee te doen. Nou, met plezier!!

De droge humor en woordspelingen vind je ook terug in mijn optredens. Met een stalen gezicht en een zachte G, neem ik je mee in mijn verhaal.