Maureen Smeets opnieuw Opperleuterèèr

<p>In een uitverkochte Schouwburg Tilburg werd Maureen Smeets opnieuw gekozen tot Opperleuterèèr van Kruikenstad. Ook de publieksprijs mocht ze mee naar huis nemen. Frans van Tilburg werd de beste nieuwkomer tijdens een avond met geleuter van hoog niveau. Alle Leuterèèrs traden twee keer op, zowel in de grote zaal van de schouwburg als in de studiozaal.</p><p>Smeets won met haar creatie van Fien Flutjeshout, een "kampbewoonster" die maar liefst zeven miljoen euro wint in de postcodeloterij. Het logische gevolg is dat ze moeilijk kan omgaan met deze plotselinge rijkdom en op het eind van het verhaal dan ook weer naar d'r "plantjes" moet om uit de schuld te komen.</p><p>Het niveau tijdens het 33e Leuterconcours was zonder uitzondering hoog. Alle acht de Leuterèèrs wisten de zaal te boeien en de lach vast te houden. En dat is op zich al een prestatie tijdens zo'n lange avond. </p><p>Jan van Geloven trapte in de grote zaal af als medewerker van de TWM. Niet raar dat één van Tilburgs markantste personen van de afgelopen jaren, oud-directeur Berry Stok van de TWM, een grote rol speelde in zijn buut. Henri Hendriks, in zijn rol van Reservist, had veel succes met het werven van nieuwe recruten. Met zijn openingszin had hij meteen de hele zaal, op één man na wellicht, aan het lachen: "Goeienaovent Kruikenzeikers, kruikinnen ..... en burgemeester Vreeman".</p><p>De burgemeester kreeg het bij elke Leuterèèr zwaar te verduren om zijn uitgesproken twijfels over het symbool van Tilburg, de kruikenzeiker. Maureen Smeets sprak hem hier in haar dankwoord achteraf nog op aan: "Meneer Vreeman, we bedoelen het niet kwaad hoor. Maar we menen het wel!"</p><p>Frans van Tilburg had als bereden politie Wout de Wout een zware dag achter de rug met zijn paard Bonfire. Met ondere andere een echtelijke ruzie in de Trouwlaan, een gestolen mobieltje in de Telefoonstraat en een losgebroken koe, niet in de Koestraat, maar in de Veestraat.</p><p></p><p>Toon van Erp was "Een simpele mees". Hij maakte een zeer verdienstelijk debuut tijdens deze finale. "Witte wè ok erg is? Een anorexia patiënt mee meeëters. Of een huis te koop hebben staon in de Reeshof. Of burgemeester zen van Kruikenstad". </p><p>De Nuuwe Kruikezeiker, zo presenteerde Rinus van Berkel zich. Hij leidt de burgemeester rond in de stad. Onder andere langs een begraafplaats die wegens overlijden gesloten blijkt. En hij nodigt hem uit voor zijn verjaardag: "Waarom moet ik de poort openschoppen, de deur mee mun hoofd een duw geven en met mijn schouder de huiskamerdeur openen?" vraagt de burgemeester. "Ge zult toch zeker nie mee lege handen komen!"</p><p>Bij Jaoneke de Sjachelèèr is alles te koop. Per stuk of mee unne groten hoop. Jan Voogt vertelde in zijn creatie over één dag uit het leven van een sjachelèèr. "Ik koop altijd kleren in bij Harco Golo, een Tilburgse mode-ontwerper. Niet Marco Polo, met die polospeuler op zo'n perdje. Nee, Harco Golo. Mee zo'n menneke op een scooter mee un honkbalknuppel".</p><p>Als laatste mocht Christel van Dungen als Dieïtmiste een gooi doen naar de prijzen. In het ziekenhuis waar ze werkt is het vaak erger dan Goede Tijden Slechte Tijden. "Als ik 's merriges wakker wordt en onze Loek ligt mee z'n 113 kilo op het randje van m'n nachthemd, dan kan ik gerust een snipperdag nemen!"</p><p>Prins Mark d'n Irste roemde tijdens de prijsuitreiking met name het succes van de Tonpraotakkedemie die de laatste jaren weer heeft gezorgd voor een grote aanwas van tonpraoters en een stijging van het niveau. "Want zonder Leuterèèrs, gin Leuterconcours!". </p>