Pierre van Helden wint 30e Grenskantbuutkkampioenschappen
MILSBEEK – Pierre van Helden is de terechte winnaar geworden van de 30e Grenskantbuutkampioenschappen. Als ruiter en paardenliefhebber legde hij het parcours foutloos af en liet alle deelnemers achter zich. Op de tweede plaats eindigde Fer Naus. Winnaar van 2010, Kitty Goverde werd dit jaar derde.<br>
Hofkapel de Suukerruuve zorgde voorafgaand aan het programma voor gezellige muziek in het Milsbeekse Trefpunt ’68. Vorst Johnny Noy verwelkomde een bomvolle zaal en beloofde het publiek een grandioze en onvergetelijke avond. Na het, geheel volgens traditie, zingen van het Limburgs volkslied werd de opening van de avond verzorgd door de dansgarde van de Diepenkikkers met een fraaie gardedans.<br>
De eerste buut van de avond was van Cees Colen uit Tilburg als Kiske. Hij was zijn tekst vergeten, maar gelukkig kon Henk ten Haaf hem uit de brand helpen. Zijn vrouw had een reis naar China gewonnen, maar helaas was het een enkele reis. Hij zat de laatste tijd de hele dag thuis en daarom was hij gaan solliciteren bij een uitzendbureau. Erg succesvol in zijn jobs was hij niet, overal hield hij het maar even vol.<br>
De tweede buut van de avond was van Groesbeker Rob van Elst als Dik den Onmundige. Hij had werk gevonden in de security, een verantwoordelijke en moeilijke baan. Hij had veel ervaring in deze branche en had al in diverse bedrijven voor de beveiliging gezorgd. Met zijn droge verteltrant hield hij de zaal tot het einde toe geboeid. Zijn ervaring als security bleek steeds weer. Zoals die keer dat 6 Milsbekers 1 Gennepenaar in elkaar aan het slaan waren. Op de vraag of hij niet moest gaan helpen antwoordde hij: “Nee dat kunnen die Milsbekers zelf wel aan”.<br>
Na deze buut en een korte rookpauze was de ton vrij voor Ton Hendrikx uit Gilze. Als Tangotonnie vertelde hij dat hij niets liever deed dan dansen. Sappige verhalen over de tijd dat hij op dansles zat amuseerden de zaal. Een beetje filosofisch was hij wel. “Lopen is gezond, daar sta je niet bij stil”.<br>
Na deze dansles kwam Pierre van Helden uit Melderslo vertellen over zijn belevenissen als ruiter en vooral ook, als paardenliefhebber. Paardrijden was nog niet zo eenvoudig, je moet er veel voor doen. Aanvankelijk had hij nog geen paard, maar nadat hij in Engeland zijn Mary had getrouwd werd alles anders. Het hele hippische gebied werd bestreken. Met prachtige woordspelingen en een geweldige verteltrant boeide hij van het begin tot het einde. Zo had hij eerst getraind in het rijden met een trailer, nog voordat hij een paard had. Daarna werd geoefend op een opblaaspaard. Dolkomische taferelen werden geschilderd en de zaal lag regelmatig in een deuk. Een daverend applaus was de beloning van de zaal voor deze prachtige buut.<br>
Na een korte muzikale onderbreking door de Chansonnettis volgde de vijfde buut. Daarvoor zou Jan van de Besselaar uit Oeffelt komen, maar deze was helaas verhinderd. Zijn plaats werd op meer dan voortreffelijke wijze overgenomen door lokale matador Gerrie de Ruyter uit Milsbeek. Zijn vrouw had een facelift nodig, maar dat had toch wel heel veel voeten in de aarde. In het Raboudziekenhuis waren liften genoeg, maar die gingen alleen maar op en neer. De oplossing werd gevonden door te gaan liften aan de Rijksweg. Erg veel helpen deed dit ook niet, zijn vrouw ging er steeds beroerder uitzien Ook liften langs de snelweg was geen succes. Met zijn wat trage verteltrant en schitterende mimiek vermaakte hij de zaal op kostelijke wijze.<br>
Na de tweede rookpauze trakteerde dansgroep Sensation de zaal op een mooie dans, daarbij ondersteund door de dansgarde van de Diepenkikkers. Fer Naus uit Linne was de zesde deelnemer aan de wedstrijd. Als schaatser vertelde hij over de moeite die het kostte voor een zuiderling om mee te doen aan marathonwedstrijden. Erg veel succes kende hij niet. Hij was altijd laatste en de enige die achter een stoel schaatste, maar uiteindelijk ging hij met zijn vriend Jelle op de schaats vanuit Limburg naar de elfstedentocht in Friesland. Het werd een barre tocht met meer klunen dan schaatsen, dat bleek wel.<br>
Na een muzikaal intermezzo van hofkapel de Suukerruuve was de ton vrij voor titelverdediger Kitty Goverde uit Uden. Als Prulleke vertelde zij over het moeilijke leven van een kleuter “Ik ben nie bang” waren haar stopwoorden. Een strenge vader en een lieve moeder, zie daar het leven van deze kleine meid. Vooral het sprookje van Hasj en Wietje ging er bij de zaal in als spacecake. Volwassenen praten zo moeilijk vond ze, je moest veel moeite doen om ze te begrijpen.<br>
Na deze buut werd het programma even onderbroken voor een optreden van Die Drie met enkele gezellige meezingers. De achtste buut was van Ad Vermeulen uit Chaam. Als Sjefke Kiep vertelde hij over zijn belevenissen als chef d’equipe tijdens de Olympische Spelen in Koeweit. Daarbij ging veel mis en Nederland eindigde zonder medailles als laatste, dit tot groot leedwezen van Erica Terpsta en Hare Majesteit. Op droogkomische wijze vertelde hij zijn verhaal dat bol stond van de missers op sportief gebied.<br>
De laatste buut van de avond was van Peter van der Maas uit Hilvarenbeek als Peerke Safari. Hij had veel verstand van beesten en hij vertelde daar vol verve over. Hij werkte in een safaripark als rondleider. “Ik ken alles, alles ken ik!” En natuurlijk was er tijdens die rondleidingen altijd wel een of andere kleine wijsneus. Hij bleek bovendien goed op de hoogte van de plaatselijke verhoudingen in de gemeente Gennep. Na de laatste buut trok de jury zich voor beraad terug en kon de zaal genieten van een optreden van het E-team met een play backshow. Daarna kon vorst Johnny Noy de uitslag bekend maken. Titelverdediger Kitty Goverde eindigde dit jaar op de derde plaats. De tweede plaats was voor Fer Naus en glorieus winnaar van de 30e Grenskantbuutkampioenschappen werd Pierre van Helden Uit handen van prins Bart I ontving Pierre vervolgens de bronzen wisselkikker en hij kreeg uiteraard een daverend applaus van de uitverkochte zaal.
Hofkapel de Suukerruuve zorgde voorafgaand aan het programma voor gezellige muziek in het Milsbeekse Trefpunt ’68. Vorst Johnny Noy verwelkomde een bomvolle zaal en beloofde het publiek een grandioze en onvergetelijke avond. Na het, geheel volgens traditie, zingen van het Limburgs volkslied werd de opening van de avond verzorgd door de dansgarde van de Diepenkikkers met een fraaie gardedans.<br>
De eerste buut van de avond was van Cees Colen uit Tilburg als Kiske. Hij was zijn tekst vergeten, maar gelukkig kon Henk ten Haaf hem uit de brand helpen. Zijn vrouw had een reis naar China gewonnen, maar helaas was het een enkele reis. Hij zat de laatste tijd de hele dag thuis en daarom was hij gaan solliciteren bij een uitzendbureau. Erg succesvol in zijn jobs was hij niet, overal hield hij het maar even vol.<br>
De tweede buut van de avond was van Groesbeker Rob van Elst als Dik den Onmundige. Hij had werk gevonden in de security, een verantwoordelijke en moeilijke baan. Hij had veel ervaring in deze branche en had al in diverse bedrijven voor de beveiliging gezorgd. Met zijn droge verteltrant hield hij de zaal tot het einde toe geboeid. Zijn ervaring als security bleek steeds weer. Zoals die keer dat 6 Milsbekers 1 Gennepenaar in elkaar aan het slaan waren. Op de vraag of hij niet moest gaan helpen antwoordde hij: “Nee dat kunnen die Milsbekers zelf wel aan”.<br>
Na deze buut en een korte rookpauze was de ton vrij voor Ton Hendrikx uit Gilze. Als Tangotonnie vertelde hij dat hij niets liever deed dan dansen. Sappige verhalen over de tijd dat hij op dansles zat amuseerden de zaal. Een beetje filosofisch was hij wel. “Lopen is gezond, daar sta je niet bij stil”.<br>
Na deze dansles kwam Pierre van Helden uit Melderslo vertellen over zijn belevenissen als ruiter en vooral ook, als paardenliefhebber. Paardrijden was nog niet zo eenvoudig, je moet er veel voor doen. Aanvankelijk had hij nog geen paard, maar nadat hij in Engeland zijn Mary had getrouwd werd alles anders. Het hele hippische gebied werd bestreken. Met prachtige woordspelingen en een geweldige verteltrant boeide hij van het begin tot het einde. Zo had hij eerst getraind in het rijden met een trailer, nog voordat hij een paard had. Daarna werd geoefend op een opblaaspaard. Dolkomische taferelen werden geschilderd en de zaal lag regelmatig in een deuk. Een daverend applaus was de beloning van de zaal voor deze prachtige buut.<br>
Na een korte muzikale onderbreking door de Chansonnettis volgde de vijfde buut. Daarvoor zou Jan van de Besselaar uit Oeffelt komen, maar deze was helaas verhinderd. Zijn plaats werd op meer dan voortreffelijke wijze overgenomen door lokale matador Gerrie de Ruyter uit Milsbeek. Zijn vrouw had een facelift nodig, maar dat had toch wel heel veel voeten in de aarde. In het Raboudziekenhuis waren liften genoeg, maar die gingen alleen maar op en neer. De oplossing werd gevonden door te gaan liften aan de Rijksweg. Erg veel helpen deed dit ook niet, zijn vrouw ging er steeds beroerder uitzien Ook liften langs de snelweg was geen succes. Met zijn wat trage verteltrant en schitterende mimiek vermaakte hij de zaal op kostelijke wijze.<br>
Na de tweede rookpauze trakteerde dansgroep Sensation de zaal op een mooie dans, daarbij ondersteund door de dansgarde van de Diepenkikkers. Fer Naus uit Linne was de zesde deelnemer aan de wedstrijd. Als schaatser vertelde hij over de moeite die het kostte voor een zuiderling om mee te doen aan marathonwedstrijden. Erg veel succes kende hij niet. Hij was altijd laatste en de enige die achter een stoel schaatste, maar uiteindelijk ging hij met zijn vriend Jelle op de schaats vanuit Limburg naar de elfstedentocht in Friesland. Het werd een barre tocht met meer klunen dan schaatsen, dat bleek wel.<br>
Na een muzikaal intermezzo van hofkapel de Suukerruuve was de ton vrij voor titelverdediger Kitty Goverde uit Uden. Als Prulleke vertelde zij over het moeilijke leven van een kleuter “Ik ben nie bang” waren haar stopwoorden. Een strenge vader en een lieve moeder, zie daar het leven van deze kleine meid. Vooral het sprookje van Hasj en Wietje ging er bij de zaal in als spacecake. Volwassenen praten zo moeilijk vond ze, je moest veel moeite doen om ze te begrijpen.<br>
Na deze buut werd het programma even onderbroken voor een optreden van Die Drie met enkele gezellige meezingers. De achtste buut was van Ad Vermeulen uit Chaam. Als Sjefke Kiep vertelde hij over zijn belevenissen als chef d’equipe tijdens de Olympische Spelen in Koeweit. Daarbij ging veel mis en Nederland eindigde zonder medailles als laatste, dit tot groot leedwezen van Erica Terpsta en Hare Majesteit. Op droogkomische wijze vertelde hij zijn verhaal dat bol stond van de missers op sportief gebied.<br>
De laatste buut van de avond was van Peter van der Maas uit Hilvarenbeek als Peerke Safari. Hij had veel verstand van beesten en hij vertelde daar vol verve over. Hij werkte in een safaripark als rondleider. “Ik ken alles, alles ken ik!” En natuurlijk was er tijdens die rondleidingen altijd wel een of andere kleine wijsneus. Hij bleek bovendien goed op de hoogte van de plaatselijke verhoudingen in de gemeente Gennep. Na de laatste buut trok de jury zich voor beraad terug en kon de zaal genieten van een optreden van het E-team met een play backshow. Daarna kon vorst Johnny Noy de uitslag bekend maken. Titelverdediger Kitty Goverde eindigde dit jaar op de derde plaats. De tweede plaats was voor Fer Naus en glorieus winnaar van de 30e Grenskantbuutkampioenschappen werd Pierre van Helden Uit handen van prins Bart I ontving Pierre vervolgens de bronzen wisselkikker en hij kreeg uiteraard een daverend applaus van de uitverkochte zaal.