Veelbelovende start van Keiebijterskletstoernooi Helmond
Zaterdagavond om klokslag 20.00 uur was het dan zover: het volgens Briek XXXV meest prestigieuze kletstoernooi ter wereld kon beginnen.
Onder de altijd goedklinkende klanken van de Klinkers betrad Zemac als eerste het podium om hun winnende schlager ‘Un maid oit Hellemond’ te laten horen. Zoals het een goede schlager betaamt, is het refrein heel goed mee te zingen en dat deed het meedeinend publiek dan ook al te graag.
De mannen van Kei te Gek verschenen vervolgens als de Indische waterlelies uit de Efteling ten tonele. Uit de lelies kwamen dit keer echter geen lieflijke elfjes, maar reigers tevoorschijn. Een dikke pluim voor deze prachtige uitdossing is hier wel op zijn plaats. De zaal werd omgetoverd tot een reusachtige vijver (een zesser zelfs volgens Kei te Gek) waar al woordspelend uit gevist werd. De full monty van deze heren bleef gelukkig achterwege (dat zou later op de avond bij Kuub wel anders zijn), maar werd uitgebeeld als een X (We hebben (ni)X an). Kei te Gek sloot hun optreden verdienstelijk af met een stevige meezinger over vrolijke mensen.
<IMG src="http://www.tonpraten.nl/admin/upload/avatar/TP-foto-peterengelen-bokser.jpg" width=320 align=right>Peter (Peer) Engelen was de eerste kletser in het toernooi. Als Rokkie 7 zette de Leendenaar een klets van formaat neer. Deze bokser traint in Blue Eyes (witte gallie wa dè betikkent? Juist: blauw ijs) in Stamproy onder begeleiding van Han Doek. In de hoek van de ring (dè gu nie he mense, een ring hi gin hoeken) heeft hij zich niet om laten kopen door zijn Duitse tegenstander Lothar. (Ich mache korte metten mit Ihn) Via Regilio Tuur en zijn wel heel kleine broertje Minia, bokste Rokkie 7 zich zaterdag goed door de eerste ronde.
‘Drie keer niks’ doet hun naam geen eer aan. Vorig jaar bleek al dat de dames een goede act neer kunnen zetten. Dit jaar deden ze dat met nieuwe nummers nog eens over. Hun uitstraling compleet met onafscheidelijke handtassen en ‘vintage’ look werkt al op de lachspieren. Hun samenzang is mooi en de onderwerpen herkenbaar. Dat Solex rijden populair is en dat iedereen er wel eens over droomt de loterij te winnen mag duidelijk zijn. ‘Drie keer niks’ werkte enthousiast naar een spetterend laatste nummer toe waarna zij door Jan den Bok als een levende Tom Tom terug naar achteren werden begeleid.
De tweede kletser die een gooi deed naar de Narrenkap was Marlon Kicken als Brother John. Deze van afkomst Antilliaanse Aarle-Rixtelnaar bracht kleur en tomeloze vrolijkheid in de ton. Zelden heeft een kletser zo beleefd gereageerd op iedere bijval: ‘Dank u wel Helmond’ na iedere Halleluja en iedere Wat een spreker is die man. De uit Oeloe Oeloe afkomstige Brother John komt als pastor naar huize Padua. Hilarisch zijn de momenten waarop Brother John zijn Antilliaanse tongval laat varen om uitspraken van parochianen in onvervalst Brabants dialect uit te spreken. Hij neemt zichzelf op de hak door bananen om zijn nek te hangen en te zeggen dat hij ingeschreven heeft gestaan bij uitzendbureau A.E.T.W.I.W.W. (Af En Toe Wil Ik Wel Werken). Marlon werd als debutant meteen omarmd door het publiek door zijn innemende verschijning en zijn prima klets die wel eens finalewaardig zou kunnen blijken.
‘Kuub’ zegt zelf een groep met inhoud te zijn.Volgens grootvorst René van Luijtelaar is ‘Kuub’ pas twee maanden geleden opgericht en dat dwingt respect af. De vier mannen van ‘Kuub’ verschijnen alleen gekleed in een regenjas op het podium en bezingen eerst hun vrees voor honden in het algemeen en poedels in het bijzonder. Is het toeval dat ze daarna poedelnaakt op het podium staan? Ik denk het niet. In het flubber flap nummer laat ‘Kuub’ op plastische wijze zien wat er allemaal kan flubberen en flappen als je als naturist door het leven gaat. Als na de ode aan de skottelbraai het programma afgelopen is, roept het publiek om meer. Maar ja, meer hebben de heren niet na pas twee maanden, of toch wel? Ja hoor, gelukkig hebben de heren nog een couplet bewaard voor een knallende afsluiting van hun optreden.
De laatste die in de ton klom, is Harry Hens als Rini Ruigstuiver. De winnaar van ‘De Narrenkap’ van vorig jaar sluit zoals gebruikelijk de eerste voorronde van het kletstoernooi af. Rini is met zijn zes kleinkinderen drie weken naar Ponypark Slagharen geweest en komt aan de hand van zijn dagboek hierover verslag doen. Vorig jaar bleek al dat Harry een heel eigen stijl heeft, en dit jaar was het toch weer even wennen aan zijn supersnelle manier van kletsen. Even niet opletten of een naar Harry’s idee net wat te late reactie op een grap levert meteen een sneer op. Met zijn twee meter vier metende kleinzoon (in Engeland noemen ze dat met recht een grandchild) en zijn andere kleinkinderen in zijn caravan met vaste vloerbedekking en open haard kon het publiek genieten van wederom een bijzondere klets.
Al met al was het een zeer geslaagde Kletsavond die veelbelovend is voor de rest van het Keiebijterskletstoernooi.
(Bron en foto: Harrie van der Sanden)
Onder de altijd goedklinkende klanken van de Klinkers betrad Zemac als eerste het podium om hun winnende schlager ‘Un maid oit Hellemond’ te laten horen. Zoals het een goede schlager betaamt, is het refrein heel goed mee te zingen en dat deed het meedeinend publiek dan ook al te graag.
De mannen van Kei te Gek verschenen vervolgens als de Indische waterlelies uit de Efteling ten tonele. Uit de lelies kwamen dit keer echter geen lieflijke elfjes, maar reigers tevoorschijn. Een dikke pluim voor deze prachtige uitdossing is hier wel op zijn plaats. De zaal werd omgetoverd tot een reusachtige vijver (een zesser zelfs volgens Kei te Gek) waar al woordspelend uit gevist werd. De full monty van deze heren bleef gelukkig achterwege (dat zou later op de avond bij Kuub wel anders zijn), maar werd uitgebeeld als een X (We hebben (ni)X an). Kei te Gek sloot hun optreden verdienstelijk af met een stevige meezinger over vrolijke mensen.
<IMG src="http://www.tonpraten.nl/admin/upload/avatar/TP-foto-peterengelen-bokser.jpg" width=320 align=right>Peter (Peer) Engelen was de eerste kletser in het toernooi. Als Rokkie 7 zette de Leendenaar een klets van formaat neer. Deze bokser traint in Blue Eyes (witte gallie wa dè betikkent? Juist: blauw ijs) in Stamproy onder begeleiding van Han Doek. In de hoek van de ring (dè gu nie he mense, een ring hi gin hoeken) heeft hij zich niet om laten kopen door zijn Duitse tegenstander Lothar. (Ich mache korte metten mit Ihn) Via Regilio Tuur en zijn wel heel kleine broertje Minia, bokste Rokkie 7 zich zaterdag goed door de eerste ronde.
‘Drie keer niks’ doet hun naam geen eer aan. Vorig jaar bleek al dat de dames een goede act neer kunnen zetten. Dit jaar deden ze dat met nieuwe nummers nog eens over. Hun uitstraling compleet met onafscheidelijke handtassen en ‘vintage’ look werkt al op de lachspieren. Hun samenzang is mooi en de onderwerpen herkenbaar. Dat Solex rijden populair is en dat iedereen er wel eens over droomt de loterij te winnen mag duidelijk zijn. ‘Drie keer niks’ werkte enthousiast naar een spetterend laatste nummer toe waarna zij door Jan den Bok als een levende Tom Tom terug naar achteren werden begeleid.
De tweede kletser die een gooi deed naar de Narrenkap was Marlon Kicken als Brother John. Deze van afkomst Antilliaanse Aarle-Rixtelnaar bracht kleur en tomeloze vrolijkheid in de ton. Zelden heeft een kletser zo beleefd gereageerd op iedere bijval: ‘Dank u wel Helmond’ na iedere Halleluja en iedere Wat een spreker is die man. De uit Oeloe Oeloe afkomstige Brother John komt als pastor naar huize Padua. Hilarisch zijn de momenten waarop Brother John zijn Antilliaanse tongval laat varen om uitspraken van parochianen in onvervalst Brabants dialect uit te spreken. Hij neemt zichzelf op de hak door bananen om zijn nek te hangen en te zeggen dat hij ingeschreven heeft gestaan bij uitzendbureau A.E.T.W.I.W.W. (Af En Toe Wil Ik Wel Werken). Marlon werd als debutant meteen omarmd door het publiek door zijn innemende verschijning en zijn prima klets die wel eens finalewaardig zou kunnen blijken.
‘Kuub’ zegt zelf een groep met inhoud te zijn.Volgens grootvorst René van Luijtelaar is ‘Kuub’ pas twee maanden geleden opgericht en dat dwingt respect af. De vier mannen van ‘Kuub’ verschijnen alleen gekleed in een regenjas op het podium en bezingen eerst hun vrees voor honden in het algemeen en poedels in het bijzonder. Is het toeval dat ze daarna poedelnaakt op het podium staan? Ik denk het niet. In het flubber flap nummer laat ‘Kuub’ op plastische wijze zien wat er allemaal kan flubberen en flappen als je als naturist door het leven gaat. Als na de ode aan de skottelbraai het programma afgelopen is, roept het publiek om meer. Maar ja, meer hebben de heren niet na pas twee maanden, of toch wel? Ja hoor, gelukkig hebben de heren nog een couplet bewaard voor een knallende afsluiting van hun optreden.
De laatste die in de ton klom, is Harry Hens als Rini Ruigstuiver. De winnaar van ‘De Narrenkap’ van vorig jaar sluit zoals gebruikelijk de eerste voorronde van het kletstoernooi af. Rini is met zijn zes kleinkinderen drie weken naar Ponypark Slagharen geweest en komt aan de hand van zijn dagboek hierover verslag doen. Vorig jaar bleek al dat Harry een heel eigen stijl heeft, en dit jaar was het toch weer even wennen aan zijn supersnelle manier van kletsen. Even niet opletten of een naar Harry’s idee net wat te late reactie op een grap levert meteen een sneer op. Met zijn twee meter vier metende kleinzoon (in Engeland noemen ze dat met recht een grandchild) en zijn andere kleinkinderen in zijn caravan met vaste vloerbedekking en open haard kon het publiek genieten van wederom een bijzondere klets.
Al met al was het een zeer geslaagde Kletsavond die veelbelovend is voor de rest van het Keiebijterskletstoernooi.
(Bron en foto: Harrie van der Sanden)