|
Vroeger op de lagere school deed Wichard zijn eerste buut.
Toen heette dat nog spreekbeurt, maar de klas ging uit zijn dak, wat later de duivenbuut werd.
Het schrijven met een lach mondde later uit in het neerzetten van een typetje bij een receptie of feestje.
De stap naar de ton kon dus eigenlijk niet uitblijven en daar voelt Wichard zich op zijn gemak en is hij zichzelf.
De gebrachte humor valt spontaan uit de lucht en ligt zo op straat voor het oprapen.
De herkenbaarheid in de buut is dan ook vaak kenmerkend, we hebben het allemaal wel eens een keer meegemaakt.
Het ligt zo voor de hand, maar het wordt er nog maar eens ingevreven.
Een kwestie van ‘timing’.
Mijn motto is dan ook….
Timing: “as ge mar wit wanneer ge oe kop mot houwe.
 |
|
|
|
|
 |
|
Stuur Wichard de Benis een e-mail!
|
|
|
|
|
| |
|
|
